C'est Saar !!

Ik val vast in herhaling maar als ik mag een patroon uittesten dan vind ik dit steeds een ongelooflijke eer. Mensen die mijn mening belangrijk genoeg vinden het verbaasd me steeds weer. Dolgelukkig was ik toen ik voor Spoetniksels haar Mare Sweater mocht testen. Het is echt een zalig patroon dat super snel in elkaar zit, gelukkig zijn het ruime maten want helaas ons marthe zit al in de grootste maat. hopelijk kunnen we nog even genieten van deze leuke truitjes. De mare zit zooooo snel in elkaar dat het roept naar bandwerk ! (stiekem ligt er al een 2e klaar maar tante babs ging het nog opvrolijken met een Flockje) Ik vrees wel dat mijn fotokes schandalig slecht zijn, net zoals de meeste onder ons zit ik bij zonlicht op men werk. Ik werk in een groepsopvang als onthaalmoeder dus ik heb het model wel mee maar ze heeft het echter veeel te druk om te posseren... We kunnen natuurlijk zeggen dat het fotokes uit het leven gegrepen zijn (toch voor een kindje in de opvang ;) ), hela...

Ook ik kom graag via deze weg iedereen een onvergetelijk 2017 wensen. Ik hoop oprecht dat 2017 je alles mag brengen wat je nodig hebt (jammer genoeg vaak iets anders dan wat je verlangt ;) ) Ik kijk terug op 2016 als een bewogen jaar... Niet dat ik niet dankbaar ben want er ware vele echt toffe momenten waar ik met de glimlach op terug kijk. Dan denk ik aan geboorte van ons vriendinnetje Nane, trouw van neefjes en nichtjes, de blogmeet, de leuke patroontesten, leuke naaiweekends, nieuwe vriendschappen, enz. Maar ook erg bewogen momenten, schoonzus en -papa die ziek werden, vriendschap die afsprong, marthe die vaak ziek was, mensen die me gekwetst hebben, enz. Oei ik wil hier geen heel depressief bericht gaan sturen, maar ik merk aan mezelf dat dit alles wel wat aan me knaagt. De onzekere sarah stak weer de kop op en door de vermoeidheid(downheid) werd/word men naaimachine meer verwaarloosd dan ik eigenlijk zou willen. Met down gevoel naaien zorgt ook vaak voor meer foutjes ...

Vorig jaar volgde ik reeds Marte haar wedstrijd maar vond mezelf niet goed genoeg om mee te doen, bang om me zwaar belachelijk te maken. (hoezo onzeker...) Maar dit jaar besloot ik mee te doen maar niet alleen neen ik riep de hulp in van mijn beste vriendin AKA topnaaister en creatieve ziel Barbara  . Het leek me leuk om te proberen een hack te doen... lastig want patroon is zo geweldig daar kan je niet veel aan veranderen. We kwamen al snel bij het idee om een poncho te maken, ik bestelde meteen al voldoende mantelstof en Babs begon te tekenen. Veeleisende ik was paar tekeningen later tevreden, dus konden we een prototype gaan naaien. Maar nog voor deze in elkaar stak, besloten we al dat in gelamineerd katoen onze poncho helemaal geweldig (en origineel?) zou zijn!! Iets van great minds ... :) Dus zo gezegd, zo gedaan (nuja zo gedaan is relatief, die stof werkt dus echt niet mee he)!! We besloten de eye catchers van de louisa te verwerken in onze poncho. En tadaaaaam...

Zoals jullie al eerder konden lezen komt jurgen uit een groot gezin en uit een nog grotere familie!! Hij is de oudste van alle kleinkinderen maar alle broers,zussen,neven en nichten lijken ook gek op hem. (Terecht mijn man is een schatje!!) Zijn neef Bernd trouwde afgelopen vrijdag met de mooie en lieve Louise (marthe louise is ni perse naar haar vernoemd maar we vonden het wel leuk meegenomen ;) ). We waren daggasten en ook ons Marthe werd uitgenodigd en dat verdiende toch een echt feestkleedje niet? Net als bij haar verjaardagsjurk kozen we (ikke :p) weer voor Tinny van Straight Grain . Ik werd bij Pieke Wieke verliefd op een super mooie zwanenstofje,  een double gauze van Birch Fabrics. Lekker zacht en door de dubbele laag lekker warm (trouwfeestjes in november kunnen al wat frisser zijn ;) ) Lieve bracht me in de winkel op het idee om er een tule rok onder te doen om de jurk NOG feestelijker te maken. Toen ik in JBC het perfecte vestje voor erop vond was ik helemaal in m...

Wie mij kent weet dat ik gek ben op kinderen. Iemand zei me ooit dat ik wss een grotere kindervriend ben als sinterklaas haha bedankt denk ik ;) En toch zit het ene kind NOG dieper in men hart als de andere, sommige kinderen klikt het van het eerste moment. NEt zoals bij ons Sientje, dat meisje (en haar broer) die zie ik zoooooo graag e! Voor ons Marthe was ik daar geregeld en hadden we de heerlijkste momenten samen. Sien is jarig en kreeg eindelijk (ik ging haar dat stiekem vorig jaar al kado doen) haar dekentje. En ik heb zelden mensen zoooo blij weten zijn met een kadootje. Ik bracht het haar vanmiddag en ze was over de dolle heen haha. Ik zou haar bijna nog een 2e kado doen ;), ik maakte haar een groot deken zo kan het nog jaaaaaaaaaren mee gaan. Mama koos dit mooie soft cactusstofke uit. En als ze dan later trouwt dan weet ik wat ik kado kan doen he ;) Wat met de restjes? Ik probeer tegenwoordig restjes meteen te verwerken, die bak restjes die je nooit ...

Deze week ging er een hele interessante vraag rond op facebook. Wat voor lezer ben jij? Ik vrees dat ik bij de lezers val die heel veel blogberichten leest maar heel weinig reageer op berichten... Tenzij er wat te winnen valt dat geef ik ook grif toe. Bij deze wil ik me oprecht verontschuldigen bij de bloggers want zelf geniet ik ooook van reacties, complimentjes, enz enz. Mijn voornemen van 2017 is om meer en vaker te reageren op blogs!! Echt ik ga men best doen!! (Op dat vlak ben ik stiekem meer fan van instagram, dat gaat zo snel en men hartjes daar zijn even oprecht als mijn vind ik leuk op facebook of mijn mooooi op een blog ;) ) Bloglovin mag wel eens ervoor gaan zorgen dat je reactie krijgt als blogster reageerde op u vraag maar soit ;). Wat me opviel was ook dat er veel frustraties waren of dat gevoel had ik toch want waarom krijgen zij wel veel reacties en wij niet. Het ging over de "groten" onder de blogsters (sorry ik volg echt geen enkele mannelijke...

Mijn man heeft het geluk om de oudste in een gezin te zijn van 7. 6 jongens en 1 meisje, waaronder 2 tweelingen. Ik denk dat ik gek werd (al zei ik vroeger altijd dat ik later graag een tweeling wou ) maar mijn schoonouders gingen van 2 naar 4 en van 5 naar 7. De jongste 2 waren in Januari jarig en bestelde toen bij mij een handtas en een sportzak (kies zelf maar wie voor wat ging haha) Dus flink toen met ons Kels naar de ikea voor de juiste stofjes en Siem melde welk we mochten meebrengen ;) Zo ijverig als ik toen startte ... zo lang duurde het eer beide tassen eindelijk klaar waren. Ik weet niet waarom maar ik stelde het steeds weer uit, maar belofte maakt schuld en EINDELIJK kregen ze vorig weekend hun tassen (op de verjaardag van de andere tweeling hihi) Wanneer ik aan tassen denk denk ik automatisch aan ons Annelies . Gelukkig vonden ze in haar boek de perfecte tas/sportzak en kon bibi aan de slag. Ik ben redelijk tevreden over het resultaat, beoordelen jullie z...